تبلیغات
پرگـــــــار - بازخوانی یک تاریخ
 
پرگـــــــار
موفقیت در انتهای راه نیست بلکه در ادامه ی راه است
یکشنبه 21 مهر 1392 :: نویسنده : بازل نیکوبین

تاریخ تنها یک گذشته نیست بلکه سنگ بنا و مواد خام برای برجسته ساختن آینده نیز هست.

پژوهش، کنجکاوی و کسب آگاهی از تاریخِ خویش به هیچ عنوان به معنای نفی تاریخی دیگری نیست، وجود امروزی هر جامعه بیانگر تاریخ دیروزیست، هیچ جامعه ی در این جهان نیست که تاریخ نداشته باشد. اما تاریخ سازها همواره متفاوت بوده اند و کسی تاریخ غم انگیز و سرافگندگی ساخته اند وکسی افتخار.

تاریخ یک قصه ی ساده نیست که بتوان آنرا برای خواباندن نسل جدید در دل تاریکیهای پر اضطراب استفاده کرد. بلکه تاریخ وسیله ی بیداریست، بیداریی نسلی که کرخت متولد می شوند و در برابر تاریخ و سرنوشت خویش حساس نیستند

  « بدون شک تاریخ درخشان یک ملت، سرمایه ی معنوی و پشتوانه ای روحی و روانی و مایه ی خودباوری آن ملت است. یک فائده ی عمده ی تاریخ همین است که به انسان کمک میکند تا خود و دیگران را بشناسد و در رابطه با دیگران آگاهانه عمل نموده، حق و مسئولیت خویش را بشناسد و در برابر هر کنشی واکنشِ هشیارانه و مناسب نشان بدهد. و در نهایت علم تاریخ به آدم توانایی می بخشد که راست را از  دروغ تشخیص بدهد.

آگاهی از تاریخ، باعث هشیاری و مایه ی حصولِ معیار و شاخص و استراتیژی است. تا ادم بتواند دوست و دشمن و موقعیتهای زندگی خود را بهتر بشناسد و در زندگی سنجیده تر موضع بگیرد. جامعه ی که از تاریخ خود گسسته است همانند کسی است که حافظه اش را از دست داده باشد. جامعه ی که حافظه ی تاریخی ندارد، چگونه میتواند شعور اجتماعی و استراتیژی سیاسی داشته باشد ؟ تاریخ ضبط تجربیات تلخ و شیرین یک جامعه است، لذا دانستن تاریخ، آدم را از تکرار تلخ تاریخ بر حذر میدارد.

علم تاریخی پُلی میان دیروز و امروز و فردا است که حلقه ی ارتباط فرهنگ گذشه را با آینده وصل میکند و نسلها را از خطر انقطاع هویتی و فرهنگی مصونیت می بخشد. بی خبری از تاریخ منجر به « از خودبیگانگی» و « پراکندگی» و در پی آن احساس نا امیدی و پوچی، انزواطلبی و گوشه گیری ناصواب می گردد.

تاریخ درخشان گذشتگان مایه ی امیدو اعتماد به نفس نسل امروز است، و به نسل امروز گوشزد میکند که خود را قبول و باور کنند. کسانی که خود ا قبول و باور ندارند چگونه از دیگران انتظار دارند که او را قبول نمایند و با او با برابری و عدالت رفتار کنند ؟

پاسکال میگوید: در حقیقت، اقوام وحشی فقط کسانی هستند که از گذشته ی خویش خبر ندارند. بلی دیگر نمی توان با جهل در باره ی گذشه به سوی آینده رفت. چون گذشه فقط گذشته نیست، بلکه ریشه ی حال و آینده است.

آینده از آن ملتی است که گذشته ی خود را میشناسد ، انقراض یک قوم به مغلوبیت سیاسی و نظامی آن نیست.بلکه نابود شدن آداب اجتماعی،تاریخ،اخلاق، عادات و یادگارهای باستانی و شکست روحی آن. مساوی با فنا و نابودی آن قوم است»!

زندگی موهبت الهی و حق طبیعی همه است. لیکن در کشور که تا کنون قانون تنازع و بقا بر آن حاکم است. شانس زندگی از آن کسانیست که توان زنده ماندن و قدرت دفاع از خویش را در برابر خطرات داشته باشند.

به همین سبب پاسداری از یادگارهای تاریخی و ارج نهادن به تاریخ نگاران از ویژه گی های یک جامعه مترقی و پویا است، بناَ من وجود تاریخ نگاران چون استاد یزدانی که بخش زیادی از عمر گرانبهایش را وقف تحقیق و پژوهش در امور تاریخی نموده است برای جامعه ی ما یک غنمیت ویک سرمایه ی بسی ارزشمند میدانم که امیدوارم نسل امروزی قدرش را بدانند





نوع مطلب :
برچسب ها :


درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : بازل نیکوبین
نویسندگان

جستجو


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :