تبلیغات
پرگـــــــار - دشمنان محاصره ات کرده اند
 
پرگـــــــار
موفقیت در انتهای راه نیست بلکه در ادامه ی راه است
دوشنبه 19 فروردین 1392 :: نویسنده : بازل نیکوبین

 

به زمان خود رجوع کن

درهیاهوی خروشِ یک توفان خونین

برای یک نبرد سنگین آماده شو

شاید تو در واهمه و ترس

اما رُک و راست بپرسی:

با چه بجنگم،

با چه سلاحی؟ 

دفاع تو در برابر خشونت،

 شمشیر تو،

این است:

ایمانِ به زندگی،

ایمان به ارزش انسان.

بخاطر آینده ی ما

بِجو، بِکار و پرورشش ده

حتا بمیر اگر میبایستی- اما :

مدام بیافزا و نیرویش بخش!

آرام تسمه ی حائل نارنجک را بِکَش.

آنان را از حرکت بسوی مرگ بازدار،

با نیروی روح باز شان دار!

جنگ اهانتِ به زندگیست،

اما صلح آفرینش است.

به او نیرو ببخش

مرگ خواهد باخت.

دوست بدار- با رؤیاها تقویت اش کن

عالی بود!

پاسخش را باید یافت،

حتا اگر سراغ ناشناخته ها رفت.

نیروگاه های نیمه کاره و ناساخته،

ستارگان بیگانه.

 آنها را خلق میباید کرد،

با ذهن ذخیم زندگیهای ذخیره!

انسان نجیب است،

و زمین سرشار از غنا.

اگر در آن نیازمندی و گرسنه گیست،

به خاطر فریب و طمع است.

لِه اش کن! بنام زندگی

ستم سرنگون خواهد شد.

نور خورشید، نان  و روح،

از آن همه است.

سپس جنگ افزارها ناتوانگونه،

تا قعر فنا سقوط خواهند کرد.

بها دادن به انسان

آفرینش صلح است.

آنانیکه این بار پربها را بر شانه های خود میکشند،

هرگز مرتکب قتل نخواهد شد.

این وعده ی ما از برادری به برادریست:

ما با زمین انسانیت مهربان خواهیم بود.

مواظب زیبایی اش

مواظب گرمی اش خواهیم بود

درست همانند نوزادی،

که با تمام هوش و حواس در آغوشش گرفته ایم

توسط انسان برای انسان

 

 

 






نوع مطلب :
برچسب ها :


درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : بازل نیکوبین
نویسندگان

جستجو


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :